Sen Kokan Çiçekler Yok Artık Bahçemde

Sen kokan çiçekler yok artık bahçemde

Koparıp hepsini kökünden

Fırlattım neresi varsa uzak gözlerime

Sevgime, yüreğime...

Dikenleri kanattı güllerinin,

İz bıraktın yine de

Avuçlarımdan bileklerime süzülürken

Şimdi ne güneş olsun isterim üzerinde

Ne de yağmur değsin serinliğiyle...

O çiçekler ki alışamadan toprağımın sertliğine

Alıştı şimdiden toprağım çiçeksizliğe

O gözlerindeki ne diye sorarsan

Islatan geçtiği yeri akarken yüzüne

Sana değil..

Çiçeklerin bilemeden daha açmayı

Solamadan vakti gelince

Çaresizce yok oluşuna....