Sen Mevsimler Gibisin

Bendeki hasretini görünce

buzları bile eriyiverdi

şu kara kış'ın.

Zehir zemberek misali

olsa da

bu sevdanın

zemheri;

gözlerin,

son cemrem olup

düştü ya bir kez gönlüme,

takmıyorum artık

ne ayrılığın ayazını,

ne de engellerin lodosunu poyrazını..

Sesinin bir tınısı

artık ilk baharım.

Ne zaman hüzün görsem

gözlerinde,

kuru bir yaprak gibi

bir bir sökülür direncim

hücrelerimden.

Hiç kimse görmez,

kulaklar duymaz,

gönlümün garip kuytusunda

çığlık çığlığa

için için ağlarım.

Gül gibi sararıp solarım.

İşte ben

o an sonbaharım.

Gözlerin gözlerime değince

hep

Ağustos sıcağı gibi yanarım.

Ahhh o "belirsizlik ve zaman"

bir kalksa aradan.............,

dört mevsim yetmeyecek ki bize!

Aman sus......

Dört mevsim

yedi iklim

duymasın bizi.

Kıskanırlar seni.

Çünkü sen benim

beşinci mevsimimsin!

Olmaz'ı "olur" kılmazmıydı aşk?

Varsın;

döngüler de değişsin.

Yeterki sen

zaman'ı

dikenli tel gibi çekme artık

aramıza.

Kararsızlık "bir kötü mevsim"

tüketir bizi, bileceksin.

Ömürden tükenen

yalnız zaman değil;

tükeniyorum ben.

Korkarım ki

mevsimsiz kalacaksın

bu gidişle.

Sen,

Hem aşka

hem de

bana gecikeceksin....

10 : 02 : 2015