Sen Olmuşum

Sabah aynı sabah değildi

güneş yine doğmuştu

insanlar doldurmuştu caddeyi

ben yapayalnızdım

titreyerek sarıldım yorgana

üstümü örttükçe daha çok üşüyordum

kaçtıkça daha çok sarıyordu buz gibi yalnızlık

meğer ne çok kanım olmuşsun

meğer ne çok ''CANIM'' olmuşsun

her nefesimi alışımı nasıl da sana borçluymuşum

senden uzak kaldığım o sabah anladım

ben tamamen ''sen'' olmuşum...