Sen Oluyorsun Gecede Gizlenen

Siyah beyaz bir fotoğrafta,

Renkli tutkulu bakışın duruyor,

Kuşlardan alıyorum haberini,

Düşlerde arıyorum seni,

Soruyorum boş sokaklara,

Bugün geçip geçmediğini,

Ve deniz bana seni fısıldıyor,

Ben halini soruyorum rüzgârdan,

Senden biliyorum gelen baharı,

Seni dinliyorum tomurcuklardan,

Bu son yakıyor canımı,

Bir de yokluğun yakıyor beni,

Hani üzmeyecektik birbirimizi,

Son nefesimde gözlerime bakacaktın.

Beni sevdiğini söyleyecektin hani,

Sen oluyorsun gecede gizlenen,

Sarı lacivert bir hüzün sarıyor beni,

Her şeyde seni arıyorum.

İçilen bir yudum suda hasretliğimi,

Şiirlerde seni saklıyorum.

Kardelenler kadar asi olsam da,

Yokluğunun beyazında üşüyorum.

Gelemeyeceksin biliyorum.

Hiçbir otobüs almayacak seni,

O telaşlı bekleyişin durağından,

Yokluğum yüzünden,

Durmayacak sende zaman,

Biliyorum ben toprak olunca,

Öğreneceksin... Yıllar sonra...

Yolun düşünce ve gelince buralara,

Sorunca beni tanımadığın insanlardan,

Alıp götürecekler seni mezarıma,

Ve sen işlenmiş olacaksın.

Soğuk mezar taşıma...

Bugün aylardan sonra ilk defa,

Anneme bakıp ağladım.

Yokluğum düştü önce gözlerime,

Yokluğun damlalara karıştı,

Sonra sözler isyan etti kaderime,

Yanaklarımdan birkaç damla sen aktı,

Annem suskundu, ağlamaklıydı,

Sebebini bile sormadı,

Okumuştu alın yazımı kalbiyle,

Alnımda sensizlik yazılıydı.

Bir de ruhum ölmelere gebe,

Vakit daralmaktaydı.

Sen yoktun yine...