Sen Sevemezsin Korkarsın Bağlanmaktan
baharda güz rüzgarlarını seversin
yeşeren yaprakları görmeyiverirsin
savrulan insanların sevgisindensin
bizden bahsetmeye gerekmez
seni seveni sen bilmeyiverirsin
farklı yaşamlarda unutuverirsin
gönül düşmesin aşk denen deryalara
güneş doğmasın istersin sabahlara
bir titrek hüzün düşmüş feryatlara
isyanlar başlarken sokuyor beni günahlara
zamanla mazideki aşklı anılara
silgiler çekiliyor umutsuz yarınlara
isyanımız kapılmış deli rüzgarlara
sırtımız dönük kalmış baharlara
yenilmiş yüreklerimiz sonbaharlara
aşkımız benzemiş kuru yapraklara
sararıp dökülmüşüz topraklara
gördün mutluluk ne ayıp kelime
aşkın acı tapusunu tutturdun elime
dermansız aşk ağrısı ortak sancımız
yazılamadı hekimlerce ilacımız
kırıldı budandı sevgi ağacımız
ikimizde yaralı kumrularız derin acımız
uçarken çarpmışız bulutlara kırık kanadımz
hiç ummadığımız anda yarım kaldı aşkımız
ikimizide çarpacak sevgilim andımız
yeniden aşkın ateşiyle coşmalıyız
birbirimize aşk bağlamında koşmalıyız
pardon..
sen sonbabahar demiştin
aşkı...
sararan yaprak görmüştün
insanı...
deli rüzgara emanet etmiştin..
ve
tutup
bilinmezlere savurmuştun
bir dakka dur dinle...
senin bahardan yok mu haberin
rengarenk açan çiçeklerden
polen için yarışan böceklerden
güneşin sevdalısı gündüzlerden
yıldızların dans ettiği gecelerden
evin balkonunda yuva yapan serçelerden
vasaire sevdam
benim gönlüm kaçmaz sevdalanmaktan
sen sevemezsin korkarsın bağlanmaktan
bilinen tek şey
aşk bir yudum su
takdir edrsin ki
işin doğrusu bu