Sen Sevmedin

duygularımın çıkmazında yine kaldım tek başıma.

Ağzım kulaklarım da ayaklarım yere basmazken değil

Keşke şimdi yanımda olsaydın.

Başımı omzuna koyup saatlerce ağlasaydım.

sonra sen ellerinle göz yaşlarımı silseydin,

başımı okşayıp bana sıkıca sarılsaydın.

defalarca yoktan yere kırdığın kalbimi toparlasaydın.

ama imkansız bu isteklerim

bu aşkta seni seviyorum demekten başka bir şey yapmadın

çözümsüz sorularımın çözümü olmayı hiç denedin mi?

Gecemin karanlığın da hiç aydınlığım oldun mu?

parladın mı gecelerimde?

yollarında gözlerim, aklında düşün oldum mu hiç?

göz yaşlarımda ölüp, gülüşlerimde doğdun mu?

bu aşkta seni seviyorum demekten başka bir şey yaptın mı?

işte bu demek oluyor ki sen hiç sevmedin...

ya kendini kandırdın seviyorum diye

ya da beni...

keşke bu yüreği yaralamasaydın

kanatmasaydın.

belki bu açtığın yara beni ben yapacak

belki büyütecek

belki de beni küstürecek

yaşadığım ve yaşayamadıklarıma

ama yinede seni sevecek...