Sen Uzak Bir Şehir ve Gece

Soğuk bir akşamı duydum

Çok uzaktan

Yağmur yağdı ellerime

Üşüyen bir kuş sokuldu sineme

Sustum

Çocuk oldum

Bir yaren sesi düşledim

Yalnızlığın içinden gelen

Şubat oldu gece

Bir çığlık duydum

Senli bir türkü geçti

Isındı gözlerim

Gülen bir resim bekledim

Poyraz geldi

Sesim bölündü hecelere

Gözlerin bir geminin güvertesiydi

Düştüm

Karıştım sessizliğe

Sesin büyüdü içim de

Körfezin kokusunu duydum

Aşk dudaklarımı kapattı

Uzak bir şehir teslim oldu saçlarına

Akşamdı

Sendeledim

Yaslandım ihtiyar bir çınara