Sen Ve Senden Düşerdi Geceye Ay

Sen ve senden düşerdi geceye ay

Işığıyla bir ulak yetiştirirdi rüzgarlarda

Savrulurdu yaprak aralarında tozları

Sahipsiz topraklarında atlar koştururduk.

Yalın kırların papatyaların da severdik biz.

Yalan güllerin dikenlerine kanmadan.

Yaban bir hayale koşardı topuklarımız.

Bakışı bahar,nefesi bahar,dokunuşu bahardı.

En son okunacak kitabın arasında solan,

Papatya kokusuydu saçları mesela.

Baksan bakılası sarsan sarılasıydı kalbi.

Buzdan kesme kışların,çöl sıcağıydık biz.