Sen Yaşarken Ben Ölsem

Kötü bir geceydi,

Laciverdini bırakmıştı ayyaş masama

Bir de hüznünü...

Katmerli bir yalnızlığın ilmeği boynumda

Sesinin manidar tınısında ertelemek isterken sonbaharı

Sensizliğin yağmurları ıslatıyor yarınlarımı

Ve ben çoktan kaybettim aşkla bakan gözlerimi

Şarabın rengi yüzüme yansımış olmalı ki...

Göz kapaklarıma ihanet edip geç barıştım uykuyla

Senli bir hayali çiziyordum soğuk duvara

En güzel yerinde bir bıçak keskinliği düştü uykuma

Göğsümde endişeli bir sancı

Tenha bir şafakta günü aydınlığa dökmek üzereyiz

Tan yerinin kızıllığı saçlarından yansımakta

Güneş ürküyor

Gözlerindeki hüzün ömrümü eksiltiyor.

Ben , seni sevmenin asaletini yaşarken

Sen gitmeye meylediyorsun.

Kıyıdayız...

Deniz mehtabı uğurlamış.

Martılar kanatlarında özgürlüğü taşıyor

Saçların omzumda, menekşe kokuyor dünya

Yarınları düşünürken masumca

Ben sende küçülürken

Sen bende büyüyorsun

Birden başın düşüyor omzuma

Tüm vücudumu ağrılı bir soğuk sarmalıyor.

Seyre dalıyoruz balıkçı teknelerini

Bir elim saçlarında

Ben hayalini yaşarken

Sen ölüyorsun

Uyanıyorum kan ter içinde...

Gidişin ölüm kadar acıtıyor sahipsiz bedenimi

Sen yaşarken ben ölsem

Olmaz mıydı...?