Sen Yinede Susma

Bir sabah aniden herkes gider

Yağmur başlar hava soğur

Sarışın bir mevsim gelir

Susarsın

Sonra

Barınaksız kelimeleri toplarsın

İçindeki mısralara

Kalemsiz akşamlara kaldırırsın kadehini

Dudakların esirdir artık

Şarabın kırmızısına

Tutup sevdiğinin gözlerini

Sigaranın dumanına saklarsın

Oysa

Toprağın yağmura olan aşkıyla

Sevmiştin sen onu

Şimdi

Tutanaksız bir eylemdir sevdan

Sol memenin altında

Sıcak bir öğle vaktidir

Kan ter içinde yorgun

Ama

Sen yinede susma

İliş mavi bir koydan şiirin koynuna

Umutlar doğuran mayıslar gelsin

Hem de öyle serin

İçinde çocuklar koşan gözlerinde

Tanrısız şafaklar büyüsün

Konuş şair insandan yana

Aşk anlamını yitirsin

15.08.2010

İnegöl