Senden Kalan İzler

Yokluğunda

Mavi gecelerime

Mağrur bakışlarının

İzi düşüyorsa eğer

Hiç düşündün mü ?

Sahi neydi

Seni ölümsüz kılan

Bu kadar çok

Sevilmek mi ?

Yoksa

Akıldan çıkmayacak kadar

Özlenmek mi Ki ?

Boğazından kısık kısık

Düştü kelimelerin

Unutulur

Unutursun

Unuturum silinir dediğin

İz lerin duruyor

Hala yerli yerinde.

Sokağın sonunda ki

Beyaz badanalı

İki katlı cumbalı

Evin pencelerinde ki

Sardunyalarla konuştuğun

Bahçede ki sevip okşadığın

Çiçekler bile yapraklarını dökmedi

Masum dokunuşların

Düşmesin teninden diye.

Aslında her şey

Yerli yerinde

Gözlerimde ki sen gibi .

Aklımda hala

Dün gibi son gidişin !

Yaşananlarla dolu

Siyah bir sırt çantası

Militan kimliğine giydirdiğin

Haki bir parka

Yüreğin gibi özgür

İki yakası bir araya gelmeyen

Siyah bir şal

Veda na engel değildi ?

Zeytin gözlerinle

Uzun yolların yolculuğuna

Çıkarken .

Yüreğimin yangın yeri

Senden geriye

Hiç bir şeyin

Kalmayacağını düşünmüştün.

Ki ?

Son defa diye

İçtiğin ince belli

Çay bardağını yudumlarken

Bilmeden bıraktığın

Ateş kırmızı rujlu

Dudaklarının izi

Kül tablasına söndürdüğün

İzmaritte ki sevdanın

İzi

Sitemler ederek

Çekip çıktığın

Evin kapı tokmağında ki

Senden geriye kalan

Bir sürü anı , bir düzine

İz var

İzin var

Silinmeyen

Silinemeyen

Silinmesi mümkün olmayan !!......

ŞİİRİMİ DÜNDEN İNCİLER LİSTESİNE LAYIK GÖREN SECKİ KURULANA TEŞEKKÜR EDERİM.