Senden Sonra Mekânsız Olur Zaman

Neye yarar ki akşamın ensestliğinde

Ufka paralel yatan gölge

Işığın uykusuna kanmışsa yitik nefes

Muzdarip aldanış

Daha çok uslamlama

Uzanıp sesine dokun sesim geldiğinde

Bakışın kadar uzak

Soğuk

Ellerine sindiğinde

Sin

Kıvrımı

Toprak ilişince tin

- Kalbimdir mühür -

Suskun muştu

Bırak düşünsün bin kere

Ayaklarında isimsiz ölülerin

Ezber bozan gövdesiyle

Irmakları yıkar kutsandığı dua

Ateş dağlanır haresine

Hangi bedensiz dokunsa tenine

Soğuk aldanıştır

Işık susar dilinde

İşte o an bir ceylan iliklerimde irkilir

Mesken kurar hafızı olmayan ölümlere

Sarmalanmış havı düşünce boynuna

Dokunma tarih olsun

Evcil toynaklarında

Mecnunsuz bir dağ aşk dokununca doruklarına

O kâğıttan mumyalanmış sevda

Lotus bozgununda papirüs kokan

Ters kapatsan

Çöl yutar

Gelir gözlerine vaha

Bir sembol çizer

Heceye bölünmez

Tek kelime daha...

Yasak ilişkiyi yaşar gece gün ile

Kollarında solgun bir bahar yığılır

Nefes nefes

İki dargın kirpik

Kımıldatır buzdan çözülmüş gibi damlaları

Yağar içten içe

İçli bir ses olur dokunur sensizliğime

Sessiz geçen son gece

Ufka ayrık

Karanlık hırsı sinmiş kafes aralığına

Esaretin kalınca soğuk koynunda

Birleştiği noktada gece ve gündüz

Neresini çevirsen aynı

Daire

Zaman kavramsızlığın utancında

Ne gece

Ne gündüz

Kalır

Sen gidince...