Senertesi

Şimdi sen yoksun diye

Gökyüzü karanlığı yudumluyor durmadan

Bir görsen gökyüzü

Nasıl sarhoş

Nasıl salaş

Ve ağlıyor maviliklerin derinliği

Benim gibi harap

Benim gibi tarumar

Yeryüzü gözyaşlarımıza bulanmış boğulmuş

Her yeri bir matem havası sarmış

Şimdi sen yoksu diye

Aşk öldü sevgili

Sevda tükendi

Sensizlik karanlık

Bu çorak topraklarda boy verdi

Şimdi sen yoksun diye

An be an eriyorum

Zehir içen bir esir gibi

Yavaş ve yalnız ölüyorum...