Seni Arardim

Akşam karanlığında hiç yakmazdım ışıkları

Bir gözüm diğerine küsmüş, diğeri de ötekine

Sokaktan vuran loş ışık evimi aydınlatırdı

Bir şarkı söylerdim sessizce, ben seni arardım

Ne işim var derdim bu yalan dolan dünyada

Kafamı kaldırır da gökyüzünü seyrederdim

Kayan yıldızları, bulutları, yarasaları izlerdim

Hele bir de mehtaplıysa gece, ben seni arardım

Güzel bir kartpostal gibiydi gecenin manzarası

Kıyıya vuran dalga sesi, rüzgârın esmesi gibi

Ay ışığıyla birlikte denizin de kendi güzelliği

Hep âşık ederdi beni, o zaman seni arardım.

Ellerin, yüzün, sen yoksan ve ben de yokum

Ne mehtap ne ay ne de deniz yaşatır beni

Her şey yoktur bitmiş demektir sen yoksan

Hâtıra resmine bakar sarılır ben seni arardım.

Sonbahar akşamları hep hüzün verirdi bana

Buğulu gözler bırakırdı tüm geçen günler

Kendimi alır dağlara vururum, yollara atardım

Dünya büyür zaman daralır ben seni arardım.