Seni Aşka

sazlıklara benzer saklanışın

öyle batak her yanıma iğneler batar gibi

ölmekten korktuğum için uyuyamam

kapıyı açışına taparım senden öte

tanrılar kıskanır sana boyun eğişimi

sensiz dünyasız bir ülkeyim

ülkesiz bir dünya

oysa ben bu uzaklığınla

yalnızlığı bile hak etmiyorum

ağrılarımın dayanılmazlığıyla güçleniyorum

anlamının katmanlarına bana bıraktığın

mutsuzluğunla iniyorum

buz gibi bir odayla tanışıyorum

bu aramızdaki çelişki olmalı

sende öyle fiyakalı doğallık

beni deli ediyor çıldırıyorum

ağlamıyorsun

birgünden birgüne ay ışığını fark etmiyorsun

göz kapaklarına kapanmışsın

içine oturan kırsal hüznün nedenini

sana ihanet ettiğime sayıyorsun

oysa güvercinlerin benden uzak

yaşasam seni yaşamasam aşkı aldatmış olurum

seni aşka tercih ediyorum

kızıl bir yaz düşüncesizliğine dönüşüyorsun

ileriye dönük sorular sormuyorsun

beni sevmiyorsun

şaşırmıyorum

pencere önü çiçeklerini sulamayı unutmuşsun