Seni Bana En Çok Bulutlar Hatırlatıyor

Seni bana en çok onlar hatırlatıyor

Gülüşünde beyaz oluyor

Kızdığında kararıyor

Birde gidişinle kayboluyorlar

...

Sinirlenince birbirlerine sataşıyor

Sonrada saçıyorlar kıvılcımlarını

Aradan çok geçmeden beni anımsıyor

Ve toprağıma tohumlarını bırakıyorlar

Bazen saatlerce döküyorlar içlerini

Seni bana en çok bulutlar hatırlatıyor

...

Gülümseyince pamuk beyaz oluyor

Ve sıcaklığını içimde hissettiriyorlar

Gelişinle beliriyor gidişinle kayboluyorlar

...

Bu ıslak şehirde adımlarımı sayarken

Seni her attığım adımda anımsamama sebep

Seni bana en çok bulutlar hatırlatıyorlar

...

Gülüşü kızgınlığına mahkûm olan

Bu şehirde nefes alırken

Gökyüzümden eksik olmayan

Siyah, beyaz bulutlar

Seni bana en çok onlar hatırlatıyor