Seni Benden Başka Daha Üstün Sevecek Yürek Yok
Konumuz türleri değil engelliğin
Sen beni tanımazken
Ben yedi bölgenin Karadeniz'indeydim...
Sen İçanadolu'da
Ağaçsız topraklarda
Umudu gölge eyledin.
Yalnız ben görüntüledim seni
Yüreğimin ekranlarından...
Ben de senin gibi habersizdim
buluşulan geleceğin sabahlarından.
Zaman öylesine önemliydi ki
Bir anda buldum seni
Bir anda değdi gözlerin gözlerime
Bir anda doldu boşlukları yüreğimin...
Seni benden daha üstün sevecek yürek yok
İşsiz günlerimin renginde sevdim seni
Köy gecelerinin çekirge seslerinde
Vatan haini dedikleri
Nazım Hikmet'in şiirlerinde
Ben seni
Beni uyaran
Kurulan saat zillerinde sevdim...
Artık yanaklarındaki gülümseyiş çizgilerindeyim
Sofrandaki ekmek dilimlerinde...
Benim kalabalığım caddeler,sokaklar
Baktığın sokak duvarlarınde şiirlerim
Her satırında Anadolu selamı
Her işittiğin seste dalgası Karadeniz'in...
Seni ancak bu kadar sevecek son limit bende
Sen oldukca olacak
Bu can bu bedende...