Seni Görme Tesadüfüme

kırağısı dudağının kalbimi ıslattı

sayılı günlerim vardı hep hala öyle

sana rastlayacakmışım gibi birgün

bir köşe başında anı kovalarken...

amansız bir soluksuzluktu bu ömür

her sokağında seni andım kaldırımlar şaşkını

soğuk perdeli camlardan korkup kaçarak

çocuk kaldım yağmura cesaretimle meraklı

kapı açılmalarında ses tonuna özlemimle

ağlıyorum...

heyecanımla öperken sabahı

o aslında

seni o gün görme tesadüfüme olan sevincimdi

göremezsem görmüşlüğüm vardı

yanağına doluşmuş ayva tüylerinde gözlerimin rengi

acı bir nehir gibi dolacak koynuma karanlık

ama o kekre boşluk senin boşluğun

çok seviyorum nefesinin dalından yeni koparılmış

yaprak kokusunu...

peyzajı yarım ellerimizin kaçak göçek yollarda

kuş sürüleri gibi tatlı telaşıyla gözlerin

doyururken içlenmelerimin sonbaharını

değirmeni olurdu gelişin boğaz düğümlerimin

çağla rengi bir kışı karşılarcasına umutluyum

hiçbir duvar dümdüz pürüzsüz değil

hınç dolu bir aşkla susuyorum imkansızlığına

sana...

ama kendime değil

asla...