Seni Hâla Seviyorum

Her gidişin yüreğimden bir parça kopardı

Yarısı bestelenmiş bir şarkı gibiydin

Her seferinde yarım kaldı cümlelerin boğazında

Yasaktı sevgi sözcükleri diline

Yarım yamalak ezgilerle yaramı sarıyorum kimseler duymadan

Geceyi yaran siren seslerinde

Hep güneşi ıslatıp

Ay ışığında kurutmaya çalıştın

Kimsesiz gecenin hüzün esintilerinde

Doğurup

Sokağa bıraktığın

Kime yazıldığı bilinmeyen

Hasret kokan, sahipsiz şiirlerin gibi

Hep seni düşündüm

Dudaklarına bir yudum sevgi damlatırım diye

Geceleri çok bekledim baş ucunda

Kendimi mahkûm ettim yokluğunun pençesine

Ve ben seni!

Hâla çok seviyorum...