Seni Kendime Yeğlerim

Özü yalan dolu bir söz olup

Cümle olarak uçmaktansa

Gözünde köz bir kalp olup

Yaşamı ölüme yeğlerim...

Gururu ezilmiş yüreklerde acı olup

Can yakmaktansa

Saçında tokan olur

Kokunu hayata yeğlerim...

Güz mevsiminde yağmur olup

Aşıkları ağlatmaktansa

Giydiğin güzel elbisen olup

Mis kokulu tenini bulutlara yeğlerim...

Hasret bahçesinde açan çiçek olup

Gözyaşlarını tomurcuk açmaktansa

Kollarımı açarak yolunu bekleyip

Seni kendime yeğlerim...