Seni Sevdikçe İpekler Dokurum Tezgâhlarda

Sızılı çiçekler yetiştirdim uğruna, alışkanlığım oldun yokluk gibi avucumda

Erteli günlere koştum gönül atlarımı, binlerce nal birikti ah aşkın ovalarında

Acılarla sildim aynadaki yüzümü, bir yara gibi kaynadım umudun toprağına

Bir tek bakışına can verdim ben, çaresiz kaldım yüce sevginin kutsallığında.

Sökülse de yerinden aşkın bahçeleri, açılan her kapıdan sen gireceksin içeri

Bin bir yerinden çivilensem de inlemem, sensin ruhumdaki cennet kolyem

Akrepler soksa seni seven yüreğimi, ruhunun perçeminden içerim panzehiri

Avuçlarımdaki kader olsun isterse ölüm, sensizliğin duvarlarını yıkar öfkem.

Seni sevdikçe ipekler dokurum tezgâhlarda, ihtilal yaparım bu sevgisiz atlasta

Şanına eğilir sıradağlar, seni sevdikçe göklere kulaç atar denizlerdeki balıklar

Mutlu bir döngüdür kahkahan, sen gülümsedikçe tüm tanrılar bilesin ki yasta

Gözlerine bakmak şölendir gülüm, seni sevdikçe yetersiz kalır bil ki bayramlar.

Zulüm olsa yolum sana yürüyeceğim, her günüme keder dolsa pes etmeyeceğim

Seni bana getiren bütün mor mevsimlere aşığım, cemreleri artık beklemeyeceğim

İçimi acıtan sorgularla olgunlaştım ben, sen gelene dek perdelerini çekmeyeceğim

Kader mintanını diktirdim diplomasız terzilere, ceplerini şiirlerimle dolduracağım.

Yüküm sevda yükü gülüm, saçlarımda sabır ışıltısı, avuçlarımda hicranlı damlalar

Düşlerin emsalsiz tanelerini ektim ben ovalara, kanatıyor içimi uhdeli pişmanlıklar

Her gün bir resmini sakladım gönül köşküme, izdüşümlerini gölgeleyemedi yıllar

Seninle bir dakikanın büyüsü parlıyor ufkumda, sarılışlara ayarlıdır bütün zamanlar.