Seni Sevmekten Artık Utanıyorum

Bu arsız kalbim sana,hep sevgi üretiyor

Vurdum duymaz hallerin,hepsini tüketiyor

Gururum kırıldıkca , yüzüme tükürüyor

İnan seni sevmekten, artık utaniyorum.

Bin göle çevirmiştim,minicik akarsuyu

Bir vuruşta öldürdün,verdiğin her coşkuyu

Şimdi artık şairin,kapkaranlık boş kuyu

Yazdığım şiirlerden artık utanıyorum

Ellerimi kaçırsam ayaklarım yürüyor

Gözlerimi bağlasam,kalbim seni görüyor

Sevenin nerde diye,herkes seni soruyor

Hep tatilde demekten artık utanıyorum

Mantıgım unut diyor, gururum hep kınıyor

Rabbim beni demek ki,aşkın ile sınıyor

Kalbim söz dinlemiyor yaralarım kanıyor

Lekeleri silmekten artık utanıyorum

Ben çıkarsam kapıdan,aşkın girdi bacadan

Anladım kurtuluş yok, sapladığın kancadan

Her an kalbim ağrıyor,durulmuyor sancıdan

Yalancıktan gülmekten artık utanıyorum

Beni sevme acıma, inan istemiyorum

Hiç kimseye söyleme, çok rica ediyorum

Mahçup etme yeter ki, tek bunu istiyorum

Bıktım aşk dilenmekten, artık utanıyorum