Seni Son Gördüğümde

Seni son gördüğümde,

Matarandaki bütün suyu

Hilekar bir aşka kaptırmıştın.

Hiç suyun kalmamıştı,ama daha önemlisi

Söylenecek sözün de yoktu,

Hiç kimseye

Kendine bile...

Seni son gördüğümde,

Kaburgasını,

Demirden bir bakışla örtüyordun,

Çelimsiz hayatının.

Sonunu sağ omzundan

Gelen o buğulu sesle

Fısıldamıştım oysa sana..

Duyman için susmalıydın...

Kimsesizliğini yamayacak,

Bir yamalı kimlik daha

Ekleniyordu,

Gecesi bir ömür süren günlerine..

Gözlerinin karargahlarında,

İntihar planları çiziyordu

senin arkandan,

sana haindi bakışların .

Şimdi...

Arkadaş mi dersin,

Sevgili mi.

Yoksa hiç mi?

Her ne dersen de ,

Ama tut bu eli yüreğinde kalmış

Yüreğimden.

Kendine küskün kimliğini

Barıştırdım adınla.

Bırak,dokunayım sana

Ruhundaki yaradan,

Ve bırak,

Yürüyeyim ,o yaranın en derinine inen

Çetrefilli yollardan.

gör bak,

Nasıl toprak toprak

Verimli bir hayat olacak

Bozkırlaşmış hayallerin.

Yarımın yetimliğinden

Sıyırıp seni,

Bana ekleyeceğim.

Benimle bir bütün olmanın

Keyfini süreceksin.

Seni son gördüğümde,

Bakışlarına çaputtan bir astar biçmiştin,

Ruhunun şeffaf karanlığını

gizlemek için.

Birbirine düşman,

İki cephede,iki ayrı savaşcı

Tetikte,yorgun,dikbaşlı...

Kan soluyordu gözlerin.

Bakışların bir sis belirsizliği içinde

Yarıya kadar çamura batmıştı.

Kan tozuyordu gözlerin.

Oysa,

İlk gözlerinden yakalamıştım seni

Bir dünya dönüyordu gözbebeklerinde

Ve başım her bakışımda sana,

Hiç durmadan dönüyordu.

Esmer bir çocuk gözlerine oturmuş,

Şaşkın şaşkın hayatı seyrediyordu..

Gözlerinde Ay tutuluyor,ve ben o aya tutuluyordum

Gözlerinde dilsiz bir dolunay

Mevsimsiz şarkılar söylüyordu

Şimdi,

Eldivensiz bir dokunuşla,

Tarıyorum saçlarının ölgün yıldızlarını.

Ve o yıldızları

Saçlarına sürükleyen

Hazin hikayeleri

İççekişlerinden dinliyorum...

Arkadaş mı dersin,

Sevgili mi,

Yoksa hiç mi?..

Her ne dersen de ,ama tut ellerimden.

Kendinden önce,

Benim için tut ellerimden..

Sensizken,

Sana bir adım,kendime üç adım

Uzağım...