Seni Yalandan Yere Bile Sevemiyorum Artık

seni sevmiyorum

çünkü

senin gibi burnu dik aklı havada birini daha tanımadım ben şu hayatımda

senin gibi ruhsuz taş kalpli

sana ne söz işler ne de yazı

sana lafımı geçirmem hiç

inatçı mısın inatçı

kalbini kilitlemişsin

anahtarını avucunda saklamışsın

elini tutup avuçlarını açmaya uğraşıyorum

bileklerini büküyorum da

avucunu içindeki anahtarı çıkaramıyorum bir türlü

benden aşağı yok gözünde

insan olan alır bir kenara konuşur

sen beni insan yerine bile koymuyorsun

ne bu sendeki ukalalık

seninle benim kilom aynı

seninle benim boyum aynı

seninle benim yolum aynı

senin etin mi pahalı

yoksa benim kemiğim mi ucuz

sana paha biçemem ben güzel kız

paha biçenlerden korurum yalnız

yalnız senin sözün söz

benimki artık kuru laf

Mamak'tan aşağı eser bir yel

kalır mı yüzünde güzelliğin

sana da açacaklar iki metre kuyu

bana da biçecekler iki metre kefen bezi

sana da okuyacaklar Yasin-i şerif

benim de üstümü örtecekler toprakla gayrı

bedenim ölür de

sevdam hep diri kalır benim.

sen bilir misin

çakal sürüleri artık

hep peşinde dolaşacaktır

seni gerçekten seven bendim

seni yalandan yere bile sevemiyorum şimdi

seviyorum artık aşkı

aşkım ise başkasınınki