Senin Gülüşlerin Beni Benden Alıyordu

Ne zaman adını duysam

Bir acayip oluyordum,sessizlik tövbekar bir yemindi

Ürpermek,benden kalanlar.

Adınla başlayan her cümle

Anlamsız anlamsız bana sırıtıyor, duraksatıyor

Neticesini bilmediğim

Olacaklara için için kederleniyordu.

Bu bekleyiş zapt etmişti bendekini,

Bir acayip olmuştum.

Aşk romanlarında ki

Kahraman çocuklar gibiydim

Hep heyecanlı hep romantik.

Adını duymak bile, süperkahraman etkisiydi,

Bir acayip oluyordum

Beni benden almıştın artık...

İlk bekleyişti benim ki

Efsanevi olmalıydı ve olacaktıda

Hoşumada gitmişti besbelli,

İçimsıra güneşli gözlerimde

Senin gülüşlerin beni benden alıyordu

Hatta almıştı da,

Bir acayip oluyordum...

27 Eylül....