Senin Için Hep Nefes Alıp Verişim...

Seni düşünmek ne mühim

Vazgeçilmez bir heves bende

Onca baktım da gözlerine

Seni sevdiğimi hiç bilemedin

Yanlış bir zamanıydı sevmenin

Kalbim yeni harpten çıkmıştı

Söylenecek söz mü kalmıştı?

Seni sevdiğimi hiç bilemedin

Mesafeleri sen koydun aramıza

Uzatıp elemi yetişemedim

Nefes almak zorlaştı sonra

Yokluğuna daha fazla direnemedim...

Bir gülüş yetecekti

Biliyordum, ısınacaktı ellerim

Kalbimin buzları çözülecekti

Senin içindi hep nefes alıp verişim...

Sonra ölüm geldi habersiz

Soğuktu sensizliğin varlığı

Sen yokken her yer kimsesiz

Sen yokken her yer can yakıcı...