Senin Türkülerin Var

bağlamanın tellerinde mazlumlar âhı

ve gövdende siyah sakal devinir

devinsin dostum

devinsin de yarım-yırtık aşklar utansın

alevin dili var mı?

volkanların yüreği?

oturmuş, bunları düşünürsün

bunları ve başka başka güzellikleri

çünkü sensin

-nâmussuzum ki yenmez buraların ekmeği

suyu içilmez

zehir-zıkkım insana otu çiçeği..

diyen sensin

ulu bir kibarlıkla

önünde faturası ve çektiklerin

türkülerin ala şafağına fiske vurulsa

sana kar yağar

sana belâ

sana çile

sana bahtsızlık

göç katar katar

gitsen: gün batımıdır

kalsan: bungunluk

uykusuz ovaların nöbetçisi ey

ferah dur, ömrüne halel gelmesin

senin türkülerin var

-ıstırâbın olduğunca âbıhayatın-

bir türkü daha lütfen

ve ardından vaveylâ

alsın götürsün bizi

en bonkör yıldızlara