Seninle Doğdum, Seninle Yaşiyorum, Seninle Öleceğim

Dün yine uzun uzun seni düşündüm

Ve gözlerim dalıp dalıp gitti maziye

Seninle gezdiğim o sahiller

Oturduğumuz o parklar

Hep gözümün önündeler birer birer.

İnsan neden ağlarmış öyle dolu dolu

Şimdi daha iyi anlıyorum

Neden firarı geçirirmiş aklından

Olgun bir meyve neden düşermiş dalından

Şimdi daha iyi anlıyorum

Gözlerim bir boşlukta seni arıyor

Gökteki en parlak yıldızda seni buluyorum.

Tarihimi seninle yeniden yazdım

İstersen ömrümü vermeye hazırım

Kalbime bir hançer gibi saplandın

Sen benim sadece yüreğime değil

Bedenime ve ruhuma da kazındın.

Öylesine hoştu ki süzgün bakışların

Heyecanlanmama yeterdi kalp atışların

Senin yanında zaman dururdu ölüm yoktu

Biliyorum ikimiz içindi ağlayışların.

Artık bundan ötesi yok seni seveceğim

Şafağın aydınlığında, tanın kızıllığında

Ömrümün bittiği yerde, dahasın da

Seninle doğdum,

Seninle yaşıyorum

Seninle öleceğim.

2002 / Bursa

2009 Nisan ayına ait dip not: Bu şiiri 2002 yılında Bursa'da askerde iken, sanki seni hayal ederek yazmışım, daha hayatıma girmene 2 yıl varmış oysa. Ama bizi anlatmışım tıpkı. Şunu bil; ilk ve son aşkım sen olacaksın.