Seninle Gülmeye Alıştı Bu Yüzüm

bulut bulut geldi aşkın yüreğime

damla damla düştü sevdan içime kalbime

güneş gibi doğdun sen benim karanlık geceme

şiirlerime konu oldu aşkın seni saydım söyledim

her gece seni düşünüp seni özledim

bana geleceğin günü hasretle gözledim

umutlar bitmedi hiç yeşil yeşil içimde

hasret denilen duygu yaşanılmaz içimde

sana olan sevgim tarif edilmez biçimde

bıçak yarası gibi yokluğun kanatır yüreğimi

sarmıyor hasretin içimdeki yerini

özledim seni senli günlerimi

hani biterdi bu acı hasret

gelen gecenden umuyorum medet

sense etmiyorsun yanına beni davet

bir gelsen bana sarsam seni

kapansa yaralarım dindirsen beni

ümitlede yeşerse olsa diri

ekleme hayatıma girmesin hüzün

soldurma beni gülsün bu yüzüm

yokluğunla savaşamam gitme sakın benden

seninle gülmeye alıştı bu yüzüm...