Seninle Ölmek

Ey sevgili

Ölüm hazan yapraklarından dökülen çiçek gibidir

Bazen tek bazen çivter çivter dökülür

Kumsalda göğsüne yaslanmak gibi

Sevinçten ağlamak gibi.

Ana sütü emer gibi

Emse de toprak bizi

Torosların eteğide sarp yamaçlara gömsünler ikimizi

Toprağın ceseti sevdiği gibi severim seni.

Seninle ölmek

Cennet kapılarında Yunus'un ezgilerini dinlemektir

Yeniden dirilmektir

Sevda da direnmektir

Ah sevgili ah

Dünyanın tapusunu almaktan ise

Seninle ölmek Aslı'yı güldürmektir

Bu gece Azrail'in ayağına gül serdim

Hayallerimi rüşvet verdim

Seninle ölmek,Azrail'i ödüllendirmektir

Kerem'i sevindirmektir.

Ah sevgili ah

Sensizliğe öldüm ama

Sensiz hiç ölemedim

Seninle ölmeyi sevdiğim için...