Seninle Ölüm Dikkatsiz

topraktın yaslandığım bilinmeyen çare

dünde kalan ne varsa yırtmaktın tartışmasız

bulunmayan haylazlığıma yorduğum bir töre

sensiz ülkeler köhne yıkık çocuklar yarınsız

nerde bir ses duysam ağlarım sanırım sesin

bak çoktandır gökte kuşlar rahatsız

değdiğin heryerde zaman acıyla inlesin

ilk sevdiğim gülüşünde kaldım sonrasız

unuttuğunu unuttum beni ben ben miyim

yollar neden karanlık dağlar böyle takatsiz

bilsem hayal misin yoksa yanın yören miyim

bölünür sensiz ömür seninle ölüm dikkatsiz