Sensiz Rüyaya Daldım

Kara bir hançer saplı bu perişan yüreğe

Halbuki bir zamanlar pespembeydi bulutlar

Hangi gamı yüklesem çıkacak bir dileğe

Kaf dağı arkasından göz kırparken umutlar

Gülmek yasak yüzüme uzaktan bakar güneş

Karanlığa gömülür sensizlikte her yanım

Hayat denen bu yolda kimse olmaz ruha eş

Nefes bile alamam yandıkça yanar canım

Mutsuzluğun dibine düştü yine düşlerim

Doğmayan sabahlara geceden hasret kaldım

Güllere uzanamam kanar durur ellerim

Hayalin perde perde sensiz rüyaya daldım

Gecenin ayazında canımın feri söner

Ellerim buz tutuyor aşkınla yanar yürek

Sensiz geçen her anım gün karasına döner

Ruhuma toprak atar hasret denilen kürek

05 Şubat 2014