Sensiz Saadet

Artık zamanım yok seni hatırlamaya

Bir nebze daha canımın acımasına tahammülüm yok

Gittiğinden beri açılan yaralar daha yeni kapanıyor

Daha yeni alışıyorum sensizliğe

Lütfen beni arayıp sorma sakın

Canımın bir nebze daha acımasına tahammülüm yok

Fotoğraflarımızı yaktım, yırttım, attım!

İçimdeki seni çektim fırlattım

Tanrı ?nasıl benden çok seversin birini' sorar diye

Tanrının beni affetmemesinden korktum

Seni sevmekten vazgeçtim

Aynı şehirde oturmayalım diye

Seni bir kez daha görmeyim diye

Bir kez daha mutsuz olmayım diye

Taşındım Eskişehir'den İzmir'e

Artık yollarımız kesişmeyecek seninle

Arada bir aklıma geleceksin belki de

Kalbimi titreteceksin habersizce

Çektiğim acılardan ölmeyeceğim elbette

Seni unutacağım Eylül'ün son gecesinde

Yıpranan beni temize çekeceğim

O büyük aşkımı maziye gömeceğim

Belki sensiz daha güzel günler göreceğim

Ne olursa olsun

Kimseyi kendimden daha çok sevmeyeceğim!