Sensizliğe Çıld(Hayk)ırış 2

Bir konunun etrafında dönen,

bir denemeydi

seninle yaşadıklarımız.

Adını üstüne koymuştuk,

denemeydi her anımız.

Samimi,

ispat gerektirmeyen

ve günlük...

Tüm bakışlar ve

gözlerime değen yaşlar;

hepsinde bir mana.

Savrulur hayatım,

iki leb arası

haykırışlarda.

Rana ararken,

mana yitikleşir tüm bakışlarda,

saklı yapılmışlarda.

Yüreğime dokundu sandığım

her ana gittim

seni unuturmuyum diye,

unutmayayım diye.

Zaman en iyi ilaçmış

aşk acısına.

Sensiz kaldığım her gün,

tam doz verdim

tüm vücüduma.

Yavaş yavaş,

acıtarak...

Olmadı ,

işe yaramadı zaman.

Azalmıyor bu acı;

büyüyor kalbimi sancıtarak.

Bu ara arttı gene

zamansız ağlayışlarım,

Sebepsiz uyanışlarım,

Yerli yersiz gülüşlerim.

Sanki uzaklar daha yakın

göz bebeklerime,

dalıyorum,

kalıyorum öylece,

saatlerce...

Normal değil bunlar,

biliyorum.

Gidişin çok zor oldu,

sana tiryaki

vücuduma.

Nöbetler geçiriyorum,

sen nöbetleri

titreyerek.

Sanırım

seni çok özlüyorum.

Normal değil bu hallerim,

biliyorum.

Sanırım çıldırıyorum...