Sensizliğe Kurulu Bir Hayat Diliminde

Sensizliğe kurulu bir hayat diliminde

Kalbimle savaşıyorum yokluğun sayıca üstün

Varlığının sır perdeleri kan revan içinde

Sancağı gözyaşına bulanmış bir halde elimde

Ben seçmedim gözyaşlarının içinde kaybolmayı

Ben istemedim küçük bir çocuk gibi umut bağlamayı

Ama yürek denilen o nalet organ

Yokluğundaki tadı bile kalbime çiviledi

Ayrılığa giden ayakların hiçbiri geri dönmedi