Sensizliği Darağacına Çektim

sensizliği darağacına çektim,

sallandı bir kurtuluş bayrağı gibi

yalnızlığımın üzerinde...

düşman gecelerim

uykusuz saatlerim,

boş kadehlerim

serhoşluklarım,

sol yanımdaki o dinmez ağrılar

isyan çıkardılar ardından,

çok ağladılar yağmurlarla

dinlemedim,

derman ellerini alarak göğsümün üzerine

dindirdim sızısını kederli türkülerin,

sensizliği darağacına çektim...

bak işte

ben geldim,

kem söz yok artık

yemin olsun,

ak ve pak,

yüzümü eşiğinin tozuna bulayıp

çimdim ışığınla,

fırçaladım dişlerimi,

taradım saçlarımı,

traş oldum sonunda

yüzümde tütün kolonyası

ve tütünü bıraktım işte

bak ben geldim...

anadan üryan,

yüzsüzce

bin kere

yüz bin kere kovularak

gene geldim...

yüreğim kocaman bir orman gibi

örtmeye hazır çıplak tepelerini senin,

kurtuluş mu olur benden hiç.

küfrümle

günahımla,

şarabımla

tövbemle,

yeni boyanmış papuçlarımla

cebimde üç beş liramla,

bitmek bilmez yolculuklarımla,

bak işte

ben geldim...

sensizliği darağacına çektim,

tabanı hasret yollarında aşınmış papucumun burnu ile

tekmeledim altındaki çürük ağaçtan tabureyi söverek,

yokluğun sallandı,

bir mendil gibi ardım sıra

varlığına uzanan yolda...