Sensizliğimi Ölüme Zimmetledim

kanıtlarımı topladım gözlerinden

yayla kokuşlu üveyikler toplandı başıma

kışlak tutumlu siyahı vardı güleç dişlerinin

seni seviyorum...

bağrında fazla saklayamadı bizi yeryüzü

ömrün bize biçtiği roldü bu

kaygısızca yaşatmak emsalsizliği

aşk özgünlüktür

yalnızlığa mahkum eden tüm benzerlikleri...

bu nasıl bir istiladır

yıldızlara bu tecrid

sensizliğimi ölüme zimmetledim...

şehrin kaldırımlarında

adımlarının tıkırtısı yok

bilmem hangi cehennemin ahalisindeyim şimdi

tükenmez zamana olan düşmanlığım

ve ömrüm sensiz olamaz

ve sana bakma ayinimde

tek mürşidimdir ayrılık...

hâlim bozkırlı bozlaktan bozma

durma yak hâlimi

kendindeki beni unut istersen

ısınsın ümitleri kederlerinin

heder olmasın her dem

kuşlar için üşümüşlüğün

durma yak hâlimi uzatarak alnını

alnındaki öpücük izini

alnına konan öpücüğüm olsun ömrüm

yüreğimin sevdana vefasıyla bayramlaşması

güzelliğin gibi yapıcı...