Sensizliğimin Benliği

Öylesine olacaktı gidişin demek

Sorgusuz sualsiz terk edişin

Oysa ne çok sevilmiştin sen

Kalp yasta akıl ise başta değil şimdi

Gözlerim tavanda bir o yana bir bu yana

Elim desen telefonda sanki arayacaksın

Kulaklarımda şarkımız dolaşırken

Gecenin karanlığı katliama yakın

Polis sirenleri mahalle kavgaları hep aynı bizim buralarda

Değişen bir tek ben oldum

Ruha döndüm sabah ölü gece yaşar oldum

Odamız resimlerinle dolu

Kimi yakılmış, bazısı da yırtılmış

Gel de kolaysa sen isyan etmesene

Katlansana sensizliğe

Nerdesin kiminlesin şimdilerde bilmiyorum

Tek şunu bil

Ben sensizliğimin benliğinde hâlâ yaşıyorum

Yaşamak denirse...