Sensizliğin Gecesi...

yine yanımdasın hayalinle bu gece

sessizliğim çığlık oluyor sensizlikte

karanlıklar yine acısıyla gösteriyor yüzünü

odamın camına vuruyor yağmurlar

yağmurlar bile ağlıyor bu halime

yokluğun vuruyor kalbime

bakta gör ne haldeyim

gün yüzü görmez oldu gözlerim

güneşler doğmuyor benim dünyama

yokluğun güneşi bile küstürdü

göstermiyor kendini bana

yıldızlar parlamıyor artık

ay çehresini göstermiyor

sen yoksunya dünya bana dönmüyor

buz kesiyor bütün vücudum

kanım donuyor

sensizlik içime işliyor

ne yüreğimin fırtınası diniyor

ne gözyaşlarım duruyor

bu nasıl yaşamak

sanki her an ölüm geliyor

güneşin doğmasını

dünyamın aydınlanmasını bekliyorum

sen yoksun diye

karanlıklarda kalıyorum

üşüyorum korkuyorum

her yanda seni arıyorum

ama sadece hayalini görüyor

hayalinle avunuyorum

bak işte gör

sensiz nasıl yaşıyorum