Sensizliğin Masalı

Yar ben sensiz bu zalim hayatı neyleyim,

Yüreğim yanmaz mı sensiz bu dünyada?

İçim parçalanıp kan ağlamaz mı?

Bırakma beni sakın bırakma

Sana sensiz yaşayamam dedim,

Sen olmazsan yüreğimde

Kıyarım bu cana yar,

Kıyarım...

Beni anlıyor musun?

Sensiz hiçbir şeyden tat alamıyorum

Baktığım her yerde

Duyduğum her seste

Senden bir iz arıyorum

Gözlerim bomboş bakıyor artık

Sadece bakıyor görmüyor etrafında olup bitenleri

Gece gündüz kan ağlıyor

İstiyor senin o güzel gözlerini

Hayalin bile avutmaya yetmiyor artık beni

Sen yoksan kör olsun bu gözler neyleyim

Sensizken güneş hiç doğmuyor sanki

Sensiz geçen her an her saniye ızdırap gibi

Ne kadar uğraşsam da gülemiyorum eskisi gibi

Deniyorum eski halime dönmeyi

Ama olmuyor

Sen giderken kalbimi de götürdün

Kalpsiz birinden başka ne beklenir ki

Robottan bir farkı kalır mı?

Sensizlik hapsetmişken benliğimi

İstemiyorum ben senden başka hiç kimseyi

Sen dönmeyeceksen geri

Ya geri getir kalbimi

Sil bendeki seni

Ya da al hançeri

Öldür beni

Zaten sensizlik ölüm değil mi?