Sensizliğin Pazarlığı

zaman kollarını uzattığında

saatin bir bacağı kısalır

aksamadan

sessiz türkülerini söyler geceye

acı bir tat alır gülüşüm

ninni uykuya yakışır o an

uyku bebeğin gözlerine

bense çoktan büyümüşüm..

yalnızlara masallar saati başladığında

devler depreşir cücelerin ülkesinde

üzerini açar da kimsesizlik

kimse örtmeye yanaşmaz

adı yalnızlık olsun diye

varolmuştur sessizlik..

bir an

yırtılsa gökyüzünün sahte perdesi

anka sırtına almasa masallarımı

ya da düşlerim gerçek

gerçeklerim düş olsa

şiirimin parmak uçları dokunacak

yanaklarına

çekilse güneşin önünden çaresizlik

hani ağır olmasa gölgesi yere düşenin

iz bırakacak dudaklarına

tadı kekremsi hecelerim

ve yalnız o dudaktan öpecek

kimsesizliğim...

hiç duymadın

bunun gibi titreyerek

kaç temenni okudu yürek

ve kaç kez gitti sensizliği terk ederek

yani her seferinde yalnızlığına düşerek

şimdi

yokluk şehrine pazar kurulsa

ölüm satılsa tezgahlarda

pahası ancak sensizlik eder

kalanı yalnızlık

sen bedavadan aşk arıyorsun

sen orada kal

üstü bende kalsın...

nasıl olsa ettiğim kar kadar yalnızım...