Sensizlik Cehennemi

Kalbim yandı

Sensizliğin

Cehennemine düşünce

Gülüşlerim yosun tuttu gidişinle

Gözlerimden düşen

her damla dudaklarıma dolarak.

Gözlerimin feri gitti ,

Umrumda mı doğan güneş

âmâ olmuşum

sensiz.

Şimdi avare cümlelerim

dolaşırken sokaklarda

Çok içmiş kelimelerim

Sarhoş olmuş hecelerim.

Sensizliğin kuytusunda

en derininde

en ücra köşesinde

Kıvranan, yanan ,eriyen yüreğimin

Nâr içinde attığı nâralarla

Tüm damarlarım parça parça

Dön sevdiğim

Gel sevdiğim

Kurtar azabından

...