Sensizlik İçimi Yakıyor

Sensizlik çok acı

İçimi yakıyor

Sıcak bir çöl ortamında gibiyim

İçerim yanıyor,

Nefes alamıyorum

Yaşayıp, yaşamadığımı

Bilemiyorum!

Sensizlik ne kadar acı

Ne çevre beni etkiliyor

Ne insanlar ilgimi çekiyor

Kimseyi göremiyorum.

Nefes alamıyor

Boğulacak gibiyim

Kendi varlığımı hissedemiyorum!

Gece ay karanlığı örtemiyor

Karanlık içindeyim

Gündüz güneş daha solgun ve yakıcı

Bulutlar sıcak,dağınık, göz yaşartıcı

İnsanlar soğuk yapılı ürpertici

Bana yanıt vermiyor

Gözlerim yaşarıyor!

Gözler uykudan yoksun kızarmış

Nereye baksam içim parçalanıyor

Ölüm şerbetini içmiş

Yaşayan bir ölü gibiyim

Ne çeremi görüyor

Ne kendimi göremiyorum

Bir ses ver, kendime geleyim!

Sensizlik çok zor

Seni öyle çok sevmiş

Sana öyle çok alışmışım ki

O tatlı sözlerine

İçimi okşayan o gülüşüne

Kalbimi dolduran sevgine

İçimi saran sıcaklığına!

Sensizlik beni yaşatmıyor

Neyi dinlesem içimi yakıyor

Şarkılar çok hüzünlü

Şiirler sevgiden yoksun

Kızgın kumlu çöl ortamında gibiyim

Ne kendime gelebiliyor,

Ne de benliğimi bulabiliyorum!