Sensizlik İç're Sessizlik

Sana sakladığım sözlerim vardı hiç duyulmamış

Sadakatini içmiştim yeminlerimin

Yabancılaşan yüzüne inat

Sardunyalarım açmadı yine bak

Doğmaz oldu iç dünyama güneşim

Dolunayım çıkmaz oldu bak...

Suskun durma ne olur birşeyler söyle

Hezeyan içinde kaybolma öyle

Duyabilsem sessizliğini artık en derinden

Okuyabilsem seni sayfalar ötesinden...

Renksiz hayallerle dolu dökülen gözyaşlarım artık

Son bir kez olsun Veda Busesi kondur...

...Ardına bakışım anısına...

Demirden yapılmış bir Kalbim yok artık

Ciddiyete bürünmüş Gideceğin Kış Sabahı...

Artık iyice anladım

Geri dönüşü olmayan kaldırımları adımlarken sen

Felç olan benliğim tutuklu kaldı esaretinde dur! diyemedim

Ve hiç olmadığı kadar anlamlı konuşuyordu...

... Zindan kesilmiş o kara gözlerin...