Sensizlik Nöbetleri

Bıktım sensizlik nöbetlerinden.

Her gece karabasan gibi

Hayalinin göğsüme binip,

Nefesimi kesmesinden...

Avuçlarımda hissediyorum,

Her uyanışta kalbimin acı feryadını.

Son nefesi veren bir hasta gibi,

Özlediğim o duyguyu, o tarifsiz acıyı,

Yaşıyorum...

Her uyanışta..

Her aklıma geldiğinde...

Kısaca her saniye...

Artık...

Ölümlerden ölüm seçer gibiyim.

Rabbim! Alsana, bak bu emanetin.

Ruhu özgür bırak, o zalime gitsin...