Sensizlik Seğirmesi

uslu durmuyor bakışlarım

gözlerim ki hep kendisiyle aldatıldı

sabaha doğru bakışlarının bir çoğalması oluyor

sabahları senin en güzel yanların

neden yeniden karanfilleniyor aramız

ben seni düşünüyorum

yumuşak dokunuşları süt kıvamında

yaprak yaprak estirir rüzigarı

neydi kapımızdan girecek olan

yazılmadı ucuz romanlarda bile

paslı bir geçmişti belki de

son sirenin işitildiği o sarı tren garı

sen adımlıyorsun rayların üzerinde

ben seni düşünüyorum

rutin yorgunluklarım başlayacak birazdan

aralanacak gözler aldatılmaya meyilli

kan kırmızı uykusuz sözler taşıracak gözlerim

misafir nefesler alıp verilecek

sonra kaçacak arlanmaz hevesim

bir şeylerden kokunu kotaracağım yine

dönmeyeceğini bildiğim halde belki olur ya diye

bak unutuyordum az daha

ben seni düşünüyorum