Sensizlikler Ordusu

Bir dizi sensizlikler ordusunun içerisinde

Hapsettim kendimi

Suçsuz ve vukuatsız

Hasretinle prangalandı yüreğim

Kulaklarımda sensizliğin bilmem kaçıncı senfonisi

Ellerimde bir demir çubuk

Sensizliğinin hücresi bertaraf etmekteyim

Geçmesi imkânsız olan ağrılar içerisinde

Kendimi hapsettiğim hücrede

Kıvranmaktayım

Zaman hep yokluğunun ertesi

Kulaklarımda yine sensizliğin senfonisi

Bir mahkûmun görüş gününü beklediği sabırsızlıkla

Bekliyorum seni belki gelirsin diye

Göremesem de aydınlığı

Hayalinle ışıtıyorum duvarları

Kahrolası karanlığın içerisinde

Bir dizi sensizlikler ordusunun içerisinde

Hapsettim kendimi

Ve ilk günkü gibi seviyorum seni

Suçsuz ve vukuatsız...