Sentez / İğnedar Rüzgar

güneşe göz kapattı günebakanlar

iğnedar rüzgar toprağı okşarken

morca dağlarda azenin türküsü yankıdı

ruhum kelebek uçuşunda

düş pervazlarından havalanırken

simli göğüne

bazen yokuş aşağı koşmalısın

çıkmaktan yorulduysan

bazen meydan okuyacaksın buluta

gözyaşların birikirken avurtlarında

bazen de susup kalacaksın

mühürlü alfaben

...

hüzünlü sokakta

tecrit sevdaların anarşist ayaklanmalarında

iğnedar rüzgar takları öpüyor

kıy(a)meti düşerken kaldırımlara

bir fahişe hala eskiyor

şantör gibi bir pezevenk durakta

...

bazen renkleri değiştireceksin

tutuşurken mavi üstünde

yanarken denizde yeşil

sönerken kırmızı kalb narında

karışmalısın hayata

asimile olmadan rengin

yüzeceksin denizinde

söylesene kim boğulmadı ki

ne aslı

ne mecnun

ne de zühre