Şerbetli Pusula Ve Zaman Yönlendirici

Garbın uğultusu duyuldu,

tufan yakın!

siper et yanaklarını..

kaybolan dumanlar var aramızda

gözlerin yere batmış ışıksız,

sis sanma sakın körlüğünü

gri dumanlar çökmüş ortamıza.

bu ateş söküşü sağ elimden

şair elimden kıvılcımlı, beyaz kağıtlar

amanın olsun, boğmasınlar seni

yazgına bi kalem çaksam

Tutuşacak kalbin,

pişecek az vakit

yüreğin olacak sonra...

burada, kalbi pişmeyene

sevda emanet edilmez, bilir misin?

Farkı figanı olmaz

kadının, erkeğin...

Toparla yüzlerini hadi artık

semalar beklemez temaşamızı

esintiler şefkatsiz vuruyor bize

damlıyor arz üstüne hiddetlim

sana git diyemiyorum

kal da diyemem,

sen anla bu sefer,

mecazı kabul et mealen...

gafletimi saklıyorum bulutlara

göz kırpanlar anlamışlar

bu demet demet bekleyiş çare değil!

rüzgar epey yığıldı paltomdan içeri

biraz daha kıvılcım yazsam olacak

bir tutam daha duman,

sonra,

başlayacak sel d/umurları,

havaya aldanma bu aralar

hastalık yayılıyor ciğerler eşiğine

ahımdan ala maraz olmasa da

dikkat et yine de, bir başka çeşidine..

ilk damla yanağa düşer

gözden veyahut göğden...

o halde!

siper et yanaklarını,

tufanım birikti avucumda,

azledilmen kendi elinden...

yıllarımın evveline fikrim düştü

bir babam vardı ve bir de rüyalarım

hatrımda hala

nasıl hatırlatırdı bana hatıraları

unutma dediği herşeyi unuttum evvela

ve sonra zamanı öğrenmiştim

hatırlayarak her şeyi, çocukluğumdan

bu güne devşirebildiği ne varsa..

zamanında öğretmişti bana, zamanı

değerli olanı ve zamanı harmanlamıştı

Babam, kıymetli hazinem

kutsal kelamından önce hediyesiydi

iki suretli saat...

bir tarafında roma rakamları

bir tarafında pusula..

sanki o anda icat edilmişlerdi

babam benim için tasarlamıştı

avucumun içine bırakmadan önce uzun uzun

öğretti bana, yolumu nasıl bulacağımı

zamanı nasıl anlayacağımı

güneydeydi hep beytullah..

doğudaydı hep sabah güneşi

kuzey yıldızını bulabiliyordum

herhangi bir gecede,

batıda her aşkın ve yalnızlığın şahidi

müstakbel kıymetlimiz, güneş

her nesneye bir karakter

ve isim kazandırmak gerekliymiş,

güzel pusulam, vakit ayracım

Zaman Yönlendirici ismini giyinmiş

sadakatli meşrebim

baba yadigarı saf umudum

seni kattığımdan günden beridir

zamanla

hep

önce kendimi buldum.

-tıpkı seni bulduğum gibi...

zamanı bölerken rüya mertebesinden

Antakya'nın meşhur künefecisinde

bir günün batısındayken vakit

ayrılmıştı zaman 18:07' ye

temmuzun 18'iydi.. güneş batarken

doğuyordu aynı vakitte

yüzünden bu yan tan şafağım..

kuzey tarafına damladı şerbet

tatlandı kuzey göstergesi

kuzey yıldızını anımsamasında kalbim,

gördüğüm küçüklük rüyamda,

hatırladım şimdi, suretinde belirgin

ya da belki de sendi..

bakışlarım kilitlendi o yana

O an sihirlerin tümüne inandım, istedim

durdurabilseydim zamanın o sen yönünü..

ah benim kuzey şerbetim..

suretine yandığımdan beri

tatlı değil artık hiçbir şeker

hiçbir şıpsevdi sakızı,

pamuk şekerlerin rengi artık hep haki..

elma şekerinin kırmızısı siyah-beyaz filmlerden kalma

esnafın çok sevdiği taş kadayıflar lezzetsiz,

damağımda kalan ne varsa

sende birikti..

ne zaman yüzünü sorsam

kuzeyi işaret eder şimdi, Zaman Yönlendirici..

ah benim şerbetli pusulam,

bir vakit demişti babam

güven doğrultuna,

hep doğruyu bulduracak nasılsa,

bekliyorum seni şimdi,

kuzey yıldızım, tatlı şerbetim, en kutsal doğrum,

bekliyorum..

zira babam hiçbir zaman hiçbir yönde

hiç...

yalan söylemedi..

29/01/2014

Antakya