Şerefinize Dostlar

Şerefine şair, şerefine.

Çağıl çağıl coşmuş dere

Köpürür sevdalar üzere

Öylesine atik ki,

Kaya üzerinde kertenkele,

Donatmış bahar coşkusu.

Çiçeklerini meze.

Yudum yudum demlenmek gerek.

Şiiri bu akşam.

Şerefine şair şerefine.

Şerefine şair şerefine,

Şerefine yudumluyorum,

Baharı bu akşam.

Cıvıl cıvıl kuş sesleri

Berrak bir gökyüzü

Çapaları sırtında

Yorgun köylü kadınları geçiyor,

Kapımın önünden.

Çapalamışlar umutlarını.

Yüzlerinde yorgun bir tebessüm.

Onların da şerefine

Çoban,

Salmıştı anaç koyunlarını

Karşı yamaya

Kuzuları vermiş memeye

Aman ne çoşku

Şerefine çoban şerefine

Ak gürgen yıkadı saçlarını

Coşkuyla çağlayan

Sevdalarını sürükleyen

Nülüfer çayında

Hazırlandı sanki

Sevgiliye.

Mavi ladin,

Kaldırmış başını göğe

Tutunacak sanki yıldızlara

Meşe çıkarmamış henüz

Kışlık urbasını,

Cemreler de düştü ama,

Mart kırağısından mı korkar ne

Çuha, sararmışta sararmış

Boyun bükmüş mor menekşe

Sanki,

Bencileyin efkarlılar,

Bencileyin hüzün yüklüler

Ama, anladım,

Ormanın türküsünden almışlar,

Efkarı, gamı, kederi

Yapraklarından belli

Çisil çisil

Göz yaşları...

Baharı yudumluyorum bu akşam

Şiir niyetine

Şerefinize dostlar şerefinize

Şerefinize yudumluyorum

Baharı bu akşam

çetrefil